۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۴, شنبه

زنده باد اين عاشقانه

نوشته بودم:
گويا ترديد بين انتخاب يك شغل جديد با استخدام رسمي دولتي و حقوق دو برابر، و يا موندن در محل كار خصوصي فعلي در قاموس اكثريت مردم جامعه به عنوان امري "خر وار" شناخته مي شه. اما براي من، ترديد همچنان باقيست! خودم هم مطمئنم كه مطابق با قاموس اكثريت جامعه عمل خواهم كرد، اما گوشه اي از قلبم توي محل كار فعلي باقي خواهد موند.

و حالا مي نويسم:
نشد، نتونستم، بيشتر از 24 ساعت نتونستم از گوشه اي از قلبم دور بمونم. حالا به جاي عبارت محترمانة "خيلي خري" اين چند روز عبارت "پشيمون مي شي" رو زياد مي شنوم، و البته يه چيزي بهم مي گه اين اتفاق نخواهد افتاد. لااقل مي شه اميدوار بود.

نيمه مرتبط: رضا يزداني- تهران (بشنويد)
Free counter and web stats