۱۳۸۸ تیر ۱۱, پنجشنبه

ز-ز و م- ز

يكي از دوستان قديمي كه 2 ماه قبل از دفاع از پروژه كارشناسي ارشد به جمع متاهلين پيوسته بود، در ابتداي تز خود با درج جمله "تقديم به همسرم كه در تمام مراحل يار و ياور من بود" ميزان شعف خود از متاهل شدن و همچنين مقدار زن زليلي خود را به رخ سايرين كشيده بود. اين داستان تا مدت ها نقل بي رقيب محافل دوستانه بود به عنوان سمبل زن زليليت. تا اينكه روز قبل خواهر گرامي با شنيدن اين داستان، از داستاني سخن گفت كه فك شنونده را به زمين چسباند. داستان خواهر عزيز دقيقا مشابه داستان اول بود با اين تفاوت كه ازدواجي دركار نبوده و جلسه اول خواستگاري منجر به نوشتن آن جمله قصار در اول پايان نامه گرديده بود.

پس همه باهم دست بر آسمان بلند ميكنيم براي بر آورده شدن آرزوي همه ترشيده ماندگان و در كفان ازدواج

Free counter and web stats