چوب دو سر

هنوز از جنگ تمام نشدنی با صفحة پیوندها فارغ نشده بودیم که یک ابلهی که فکر می‌کردیم خودیه و گویا صاحب اینجا هم هست در گودر رو گل گرفت و گفت برین خونه تون. هنوز زخم گودر کامل خوب نشده که "سوپا" اومد و تصمیم داره از ویکی پدیا گرفته تا مگاآپلود و فیسبوک و همه چیز رو جمع کنه بره. دوستان مبارز برای دستیابی به آزادی‌های اینترنتی لطف کنن رونالدو رو ولش کنن، غضنفر رو بگیرن مفیدتر خواهد بود گویا!

شکوه

عزت ملی یعنی برای تماس و خرید از یک شرکت اروپایی خودت رو یک عرب ساکن امارات معرفی و برای جلوگیری از فیلتر شدن اتوماتیک ایمیل توسط گیرنده از vpn استفاده کنی.

مرثیه ای برای یک گودر

حدود 5 سال پیش بود. مرورگر اپرا که هنوز توسط رقیب نامدارش (فایرفاکس) کنار زده نشده بود، منوی جدیدی با عنوان Feed به نوار ابزار خودش اضافه کرد که با اون دیگه نیازی نبود برای خوندن سایت‌ها و وبلاگ‌ها به اونها سر بزنیم، بلکه خود سایت به روز شدنش رو خبر می‌داد. بعد از مدتی، گوگل در سرویس Google Reader خودش همین کار رو به صورت آنلاین انجام داد تا لیست هر شخصی همیشه همراه و از بروز شدن مطالب مورد علاقه‌اش آگاه بشه. اما پدیدة اصلی اواخر سال 87 ظهور کرد (فکر کنم). با اضافه شدن مفاهیم جهانشمولی مثل "فالو"، کامنت"، "لایک" و "شِر" گوگل ریدر به "گودر" تبدیل و مأمن نوت‌های ایرانیان فراری از فیلتر شد.
برای شخص من، گودر محلی بود که دوستان "خواندنی" زیادی پیدا کردم، دوستی‌هایی که لزوماً دو طرفه نبود و البته هیچوقت هم این دوستان وارد فاز "حقیقی" نشدن. وبگردی‌های من توسط گودر سر و سامان گرفت و مخاطبان این وبلاگ هم به کمک گودر از "ناچیز" به "حدود 50" افزایش یافت!
حالا به جز یک خاطرة نسبتاً خوب چیز دیگری باقی نمونده. لایک‌های داده شده و گرفته شده از بین رفته و کاربرها سرگردان و "پلاس" به دنبال دوستان قدیمی خودشون می‌گردن. دو سال و نیم زمان خوبی بود که در حاشیة گودر نشینی‌ها و روابط مجازی، شخصیت حقیقی خودم رو هم بیشتر بشناسم و در بهتر شدنش تلاش کنم.

پی‌نوشت 1- اسم آوردن از تک تک دوستان گودری کار چندان ساده‌ای نیست. از همشون صمیمانه سپاسگزارم که دورة خوبی رو در زندگی اینترنتی من ساختن. فقط لازم می‌دونم تشکر ویژه‌ای داشته باشم از خانم پروشات که این وبلاگ بی تردید خیلی مدیون ایشونه.
پی‌نوشت 2- دوستان جریان پایان گودر رو به قسمت آخر سریال فرندز تشبیه کرده بودن. حس عجیب نگارنده موقع نوشتن این سطور نشان از اوج هوشمندانه بودن این استعارة شاعرانه س!

لطفاً خرفت نباشيم

في.لتر يا سانسور اينترنتي پديده ايه كه توي خيلي از كشورها به شكل هاي مختلف، كم و زياد وجود داره، اما توي مملكت ما 7-8 ساليه كه پاشو گذاشته روي گردنمون و به شدت داره فشارش رو بيشتر مي كنه. اما چه سايت هايي از ديد جمهوري اسلامي بايد فيل.تر بشن؟
1- سايت هاي غير اخلاقي: اون اولا، هر كس مي خواست فيل.تر رو توجيه كنه مي پريد سر همين مورد و نجات دادن دين و ايمون جووناي مملكت رو هدف اصلي مي دونست. هر چند شخصاً چندان موافق اين مسئله نيسم، اما ديدن خانم هاي برهنه و نيمه برهنه كنار سايت ها (به صورت تبليغ) توي دانشگاه واقعاً عذاب آور بود. به حول و قوة الهي الان نام خدا جايگزين تمثال حوريان شده!
2- سايت هاي سياسي: نبايد شك كرد كه اين مسئله اصلي ترين دليل اين عمل غير انسانيه. سياست "هركس با من نيست بايد خفه بشه" و "ندانستن حق مردم است" كمترين اثري كه داشته همين صفحة خوشگل بنفش رنگه كه كلي سايت پيشنهادي توش نوشته و البته في.لتر شدن گاه و بيگاه بعضي از اون سايت ها هم باعث خنده و مسرت موضعي مي شه!
3- وبلاگ ها: بسته شدن وبلاگ هايي كه بازديد ساليانة بعضي از اون ها چهار رقمي نميشه هم در نوع خودش جالبه. هرچند معمولاً اين سياست در چارچوب بند 2 صورت مي گيره، اما نشون مي ده كه فكركردن آدم ها هم مي تونه بعضي ها رو به وحشت بندازه. بنابراين فعلاً كسي نبايد با صداي بلند فكر كنه. شايد پيشرفت تكنولوژي بتونه روزي ذهن آدم ها رو هم ببنده!
4- بي دليل: جي ميل و IMDB از اون سايت هايي بودن كه دليل عقلي خاصي براي بستنشون پيدا نمي كنيم (هر چند در مملكتي زندگي مي كنيم كه دليل عقلي چندان مورد نياز براي انجام كار نيست). به هر حال اون سايت ها دوباره باز شدن و فعلاً Subscene به افتخار في.لتر شدن نائل اومده.
قديما هروقت دزد مي رفت خونة كسي، يك جمله رو از زبون مامان مي شنيدم و اون اين بود كه "قفل مال گربه س" و اشاره به اين نكته داشت كه دزدگير و قفل جلوي ورود دزد رو نمي گيره و نهايتاً كارش رو سخت بكنه. حالا قضيه همين في.لتراسيون دولتيه. به لطف تكنولوژي سوراخ هاي فيل.تر گشاد شده و همه به راحتي مي تونن ازش رد بشن اما زماني قضيه دردناك مي شه كه وب بازهاي حرفه اي و وبلاگ نويساني پيدا مي شن هنوز كه اسم گودر رو نشنيدن، علت عدم عضويت در توييتر رو فيل.تر بودن اون مي دونن و سعي هم دارن كه در جهل مركب بمونن. نمي دونم مي شه اميد داشت به روزي كه كسي در برابر تكنولوژي موضع نگيره و همه باهم به ريش ديكتاتورها بخنديم؟
.
.
اشتراك فيد مخفيگاه آزادي

آيا يوتيوب رسانه اي گسترده نيست؟

بعد از مطلب اشاره شده در پست قبل مبني بر لزوم انجام مصاحبه هاي اينترنتي ميرحسين و انتشار در يوتيوب، بعضي از دوستان فرمودند كه فيلتر بودن اين سايت دليل اصلي اتفاق نيفتادن اين اتفاق خوشاينده. جهت تنوير افكار عمومي مطالب زير در اين باب قابل اشاره است:
1- گردش آزاد اطلاعات در دنياي امروز قابل توقف نيست و فقط ميشه اون رو كند كرد.
2- اصولاً ف.يلترينگ مخابرات ايران از نوع قدرتمند اونه، اما آنتي ف.يلترهاي وارد شده به ايران قدرتمندتر هستند.
3- اگر كسي پيگير اخبار از طريق اينترنت باشه اما از گوگل ريدر (گودر) استفاده نكنه دچار فعل حرام شده! گوگل ريدر رسماً باعث به فنا رفتن تمام سرمايه اي شده كه صرف ف.يلتر كردن سايت هاي خبري ميشه.
4- در صورتي كه كسي به اينترنت حتي 128 دسترسي داشته باشه، ف.يلتر بودن يوتيوب ديگه اهميتي نخواهد داشت. با وارد كردن آدرس صفحة مورد نظر در سايت هاي بيشمار دانلود يوتيوب مثل اين سايت، ويدئوي مورد نظر به راحتي قابل دانلود و مشاهده خواهد بود.
5- تا جايي كه من اطلاع دارم، تمام ويدئوهاي يوتيوب در "گوگل ويدئو" هم موجود و بدون ف.يلتر قابل دسترسيه كه البته من روش هاي ديگه رو ترجيح ميدم.
6- وقتي ويدئوي مهمي مثل يك مصاحبه روي اينترنت قرار ميگيره، متن اون در سايت هاي مختلف قابل دسترسي خواهد بود و بنابراين "كند اينترنت ها" هم ميتونن از اون استفاده كنن.

نتيجه گيري فلسفي: محدوديت باعث خلاقيت ميشه.
نتيجه گيري فني: اصولاً ف.يلتري موجود نيست كه نشه ازش رد شد.
نتيجه گيري اخلاقي: حيف سرماية اين ملت كه صرف پارازيت و ف.يلتر و 1000 كوفت و زهر مار ديگه ميشه.